Rozmowa z toboju

Meni wże pewno tak sudyłos, wstriczatys j rozłuczatys znow,
Zhornuwszy ruky, niby kryła, do tebe znowu ja pryjszow.
W rozłukach naszych ta proszczannjach, ja pryznajus, moja wyna
Ta mowlju wpersze i wostannje: dlja moho sercja ty odna.

Pryspiw:
Ja prychodżu, ja jdu do tebe znowu
Na duszewnu, jak na spowidi, rozmowu.
Ja prychodżu, szczob tobi szcze raz skazaty,
Szczo u cilim switi ty najbilsze swjato.

Tobi dozemno ja wkłonjusja za te, szczo dowho żdesz mene
I własnij doli posmichnusja, szczob zabuwałosja sumne.
Biżyt moja ljubow po slidu i ja błahaju pidożdy,
Kołys do tebe ja pryjidu, szczob załyszytys nazawżdy.

Pryspiw (2)