Zupynys szczastja myt

Powerny mene w junist, chocz na myt powerny,
Szczoby znowu widczuty perszyj podych wesny,
Szczoby prolisky syni, jak struna skrypalja,
Zadzweniły u serci, de rozkwitła wesna.

Pryspiw:
Czas łetyt, czas łetyt i nemaje na serci pokoju,
Szczo powerne w tu myt, de kochałys, kochałys u toboju.
Zupynys szczastja myt, w swit za oczi pidu za toboju,
Chocz roky wże ne ti, ałe zawżdy ja budu z toboju.
Zupynys szczastja myt, chocz nad prirwoju des w nebokraji,
De ne czuty ljudej i ptachy hen u wyrij zlitajut.
Zupynys szczastja myt, my z toboju radiły jak dity,
Chaj kwituje wesna, szczob w metili za cym ne żality.

Chaj z rokamy ne zhasne te swjate poczuttja,
U żytti toj neszczasnyj, chto ne znaw zabuttja.
W ti chwyłyny wesnjani to najkraszczyj mij son,
Szczo wertaje mene u kochannja połon.

Pryspiw

Zupynys szczastja myt, chocz nad prirwoju des w nebokraji,
De ne czuty ljudej i ptachy hen u wyrij zlitajut.
Zupynys szczastja myt, w swit za oczi pidu za toboju,
Chocz roky wże ne ti, ałe zawżdy ja budu z toboju.