Pisnja 551

Poky ne pizno byjsja hołowoju ob lid,
Poky ne temno byjsja hołowoju ob lid.
Probywajsja, wybywajsja,
Ty pobaczysz prekrasnyj swit.
Ty pobaczysz prekrasnyj swit.

Korop – toj nawpaky, zanurytsja w hłybyny,
Wtecze na same dno,
Ta korop i służyt dlja toho, szczob kołys buty pijmanym, ranisz czy piznisze...
Ałe ż ty ljudyna, tebe ne wpijmaje nichto.
Ałe ż ty ljudyna, tebe ne wpijmaje nichto.

Koropy – ti ne taki:
Cili stolittja powilno osidajut,
Jichni zhraji połochływi i temni,
Wony widdaljajutsja w protyłeżnyj bik.
Bacz, nasze stolittja dawno pospiszaje jim wslid.

Torkajetsja pławnykom, jak rukoju, jichnich pławnykiw
I wtikaje... ty pokynutyj? Ałe ż ty ljudyna
Ne widczajujsja – ty prob’jeszsja.
Ne widczajujsja – ty prob’jeszsja.
Ne widczajujsja – ty prob’jeszsja.

Poky ne pizno byjsja hołowoju ob lid,
Poky ne temno byjsja hołowoju ob lid.
Probywajsja, wybywajsja,
Ty pobaczysz prekrasnyj swit.
O, prekrasnyj neozoryj zasniżenyj swit!