Krajina

Czy to do neba dusza łyne?
Czy to spiwaje moje serce?
Ja wirju je na zemli krajina,
Wona krajinoju Mrij zwetsja.

Ja zakrywaju swoji oczi
I widlitaju u swit dywnyj.
Ja widszukaty jiji tak choczu,
Krajinu, schożu na son czariwnyj.

Za litnim soncem ide zływa.
I ja dywujus sama czasom:
Czomu ne wirymo my w dywo?
Czomu ne wirymo my w szczastja?

Nechaj do neba łetyt pisnja,
Nechaj na strunach doszczu hraje.
Krajina Mrij na zemli tak błyzko –
Błyzko,
Ja znaju.