Duże choczu tobi szczos skazaty

Duże choczu tobi szczos skazaty,
Łitajuczy pokazaty.
Duszu switu widkryty,
Sebe dlja neji zminyty.
Pohljanu w twoji oczi,
Ci bezkrajniji noczi.
Namahajus zhadaty...
Duże choczu tobi szczos skazaty...

Pryspiw:
Ne mowczy! Ne mowczy!
Rozpowidaj! Ne mowczy, ty...
Chto nebud, pohoworit zi mnoju!
Ne mowczy, ty!

Pohljad ne w zmozi widirwaty,
Switu ce ne peredaty.
Ce ne realnist, a dywo –
Dity smijutsja hrajływo!
Jak ja choczu, szczob ty żyła,
Sama sobi howoryła...
Czomus ne możu pro ce ja spiwaty.
Duże choczu tobi szczos skazaty..

Szczodnja pered oczyma powstajesz...

Choczetsja wesny, dowho szcze czekaty...
Kraszcze na paperi jiji namaljuwaty.
Ałe bez tebe wesny tut ne bude.
Ja wże zminywsja. Dywni ci ljudy.
Chotiłos, szczob ty buła wiczno zi mnoju,
Posmiszka twoja prekrasna do bolju.
Dosyt wustam mojim wże mowczaty.
Duże choczu tobi szczos skazaty...