Ałkoholizm

Bażannja pyty buwaje ne zawżdy,
zranku ochota napytys wody.
Zapach iz rota, w żełudku sztil,
a w hołowi szeberchaje wczorasznij chmil.

W dumci łysz odne, – "Nawiszczo ja buchaw?"
I ne pam’jataju, nawit, z kym perespaw.
Ważko zaspokojity duszewnyj bol,
koły peczinku roz’jidaje deszewyj ałkohol.

Pryspiw:
Chtos skaże: "A de ż tut humanizm?"
A ljudy chworijut na ałkoholizm.
Stakan za stakanom w ruky berut
i p’jut, p’jut, p’jut, p’jut, p’jut...

Nemaje łohiky w dijannjach ałkoholika,
horiłka i pywo, tycho, robyt swoje dywo.
Pyty tak bezbożno, bilsze ne można,
ałe choczetsja żyty, znaczyt, treba pyty...

Pryspiw

Ne znaju chto tut wyhraw, i ne znaju chto prohraw.
Jakszczo ne wypyw zranku, znaczyt deń propaw.
"Sowjety" ne postrojiły komunizm.
Bo w nych ne buło seksu, – a buw ałkoholizm.

Pryspiw