Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Jak czasto ja baczu wwi sni ukradeni hory,
Kotri stereżut wid mene prykordonni dozory,
Ja tam nikoły ne buw, j chtozna, czy potraplju koły,
Chocz szcze piwstolittja tomu moji tam batky żyły.
Pryspiw 1:
Tam, na Łemkiwszczyni, naszi miscja swjati,
Tam, na Łemkiwszczyni, szcze stojat naszi chaty.
Jak ty, Łemkiwszczyno, żywesz bez nas w samoti?
Czy ne zohnyły, ne zorżawiły chresty
Na mohyłach didiw?
I ja noczamy ne splju, mow snowyda jakyj.
Ja znaju – mij szljach tudy ne bude łehkyj.
Bo tam, de riwnjajut kordony – tam szczastja nema,
U nas rizni zakony, ta jednakowa tjurma.
Pryspiw 2:
Ałe tam, na Łemkiwszczyni, naszi miscja swjati.
Ałe tam, na Łemkiwszczyni, szcze stojat naszi chaty.
Jak ty, Łemkiwszczyno, żywesz bez nas w samoti?
Czy ne zohnyły, ne zorżawiły chresty
Na mohyłach didiw?
My po switu rozkydani, nenacze żydy.
Chto daw wam prawo werszyt naszu dolju, naszi "starszi braty"?
Spowyti hory tumanom, chto ż nam jich werne?
Ja znaju, des tam, ponad Sjanom je ti, szczo czekajut mene...
Pryspiw 3:
Des tam, na Łemkiwszczyni, de stojat naszi chaty.
Des tam, na Łemkiwszczyni, de naszi miscja swjati.
Jak ty, Łemkiwszczyno, żywesz bez nas w samoti?
Czy ne zohnyły, ne zorżawiły chresty
Na mohyłach didiw?