Zihrij

Tycho stełytsja żurba, pada sribnym pawutynnjam,
Zahadkowym szełestinnjam ohorta twoji wusta
Z neba wohkoho doszczem sije w mozok paranoju
Ja zamerz, chocza z toboju tepło porucz pid płaszczem

Tmjano switytsja wikno, chołodom – zmarniłe tiło
Ne zihriło, ne zihriło namy wypyte wyno
Toż rukamy dotorknys, pociłuj de kryha wzjała
Ce żurba tepło zabrała szczo z toboju maw kołys

Zihrij, zihrij, zihrij mene