Pryrodżenyj boh

Łjudyna prychodyt żyty j kochaty
Ta twoja ljubow niczoho ne warta
Bo jobanyj mozok żere twoju sutnist
Ty pidkorenyj swojim iljuzijam

Szczodennyj hniw newpynno zrosta
Ty nacze kulja, szczo czekaje na start
De szałenstwo, de zapał żyttja?
Czomu ty chowajesz swoji poczuttja?

Pryrodżenyj boh – toj chto sam wyznacza swoje majbutnje
Pryrodżenyj boh – ne toj chto zaminyt żyttja na otrutu

Ja zneważaju – ty żywesz nacze kłon
Wbyj w sobi boha i zajmy joho tron
Widpusty poczuttja ta zdijsny swoji mriji
Rozirwy puta morali j relihiji

Ja wtraczaju krychty zdorowoho hłuzdu
Nemaje żalju i strach widsutnij
Ja spownenyj syłoju, ja nadiłenyj władoju
Moji poczuttja rozrywajut kajdany

Pryrodżenyj boh – toj chto sam wyznacza swoje majbutnje
Pryrodżenyj boh – ne toj chto zaminyt żyttja na otrutu

Tiło moje zapownjaje enerhija
Krow wyruje w mojich arterijach
Ja hotuju swjaszczenne dijstwo
Sohodni ja wrjatuju suspilstwo

Ja bożewilnyj, skażenyj, durnyj
Ja pryjszow katuwaty merciw
Ja wczynyw newymołymyj hrich
Ja bezsmertnyj, bo smert peremih

Ja werchownyj suddja, ja mesija
ty bezsyłyj, ty majże zdoch!
Ty bezporadnyj w mojich obijmach
Bo ja – jedynyj, ja pryrodżenyj boh.