Czekaj

Pereosmysłennja wicznosti zawżdy w sercjach
znachodyt prystanok.
Nawit, koły ty samotńo stupajesz na kraj.
Tilky ostannij, probudżenyj piwnjamy
twij newyspanyj ranok
mowyt tobi: "Czekaj".

Znowu, natrapywszy na szcze ne wypytyj czaj
toboju sohodni,
ja powertajus u dijsnist, a dijsnist sumna:
adże zachmarene nebo, i soncja nema,
łysz dusza iszcze prahne mełodij –
... obirwałas struna.

Pryspiw:
A ja pidu
szukaty sonce na swoju bidu...
A jak znajdu,
tebe z soboju, myła, zaberu.

Łjudy idut popry nas. Łjudy – inszi,
a my z toboju tym czasom
prahnemo buty udwoch i diłyty na dwoch use
nawit, koły bude boljacze, abo jakszczo
powernetsja iz temrjawy raptom
nedojatrenyj szczem –

budemo wiryty w sonce, czekaty doszcziw,
zbyraty u żmeni
witer poliw i żaryny rozpeczenych zir.
Ja powernusja todi, jak roztoplju lody
i ty znowu zachoczesz do mene.
Zachotiwszy – powir.

Pryspiw