Wilni, jak witer

Taki smiływi mriji, taki słowa pusti,
A pro diji kraszcze pomowczymo.
I wże ziw’jała farba na połotnach majstriw,
Jim na zminu czorno-biłe kino.
Ałe pryjszow toj czas,
Szczob hostryty meczi,
Kynuty wykłyk pitmi
I rozczynytys w noczi.

Pryspiw:
Wilni, jak witer,
Na zmyłenych konjach mczatsja u dal
Wojiny switła,
Zim’jati łaty, poszczerbłena stal.
I ne odyn załyszywsja u rankowij imli
Wmerty, szczob znow narodytys
Na hrisznij zemli.

Take widważne serce, taka widważna krow,
Szczo ne bojitsja ni mecziw, ani strił,
Ałe zminyłas zbroja, toj czas dawno projszow,
Teper tebe znajdut w optycznyj prycił.
My budemo sylni, koły my razom,
Toż znowu sidłajmo konej
I borimos zi złom.