Bajdyky

1
Ja sobi prokynuwsja zranku
Wdjahnuw kedy i staw pankom
Jdu sobi na zustricz soncju
Znajdu na asfalti paru czerwonciw
A chtos mene maje nawczyty
Chto choroszi, a chto – bandyty
De tut prawda i de brechnja
I jak widriznyty swynju wid konja

Pryspiw:
A ja ne choczu czytaty knyżku
Kraszcze dywytys tełewizor u liżku
Ja ne choczu niczoho robyty
Tiky bajdyky byty
A ja wważaju, szczo ja wse znaju,
A wy mene choczete czomus nawczyty
A ja wważaju, szczo ja wse znaju,
Ałe bez moho bażannja wsi ci sproby marni
Ja zdaten tiky bajdyky byty

2
Ja sobi waljajus u liżku
Czekaju sobi u sekondi znyżku
Zustrinu znajomoho czuwaka
Na swoju dolju zabrjacaju SKA
A ljudy berut wse, szczo jim dajut
Odyn odnomu u spynu pljujut
Powczajut i wiszajut szczos tobi na wucha
Ne zwertaj uwahy – tiky pank-rok słuchaj

3
Ne wczy mene słuchaty
Ne wczy mene mowczaty
Ne wczy mene baczyty
Ne wczy mene kryczaty
Ja wmiju rozumity – ce moja najbilsza wada
Nikomu ne wirju, bo znaju zabahato
Nemaje sensu szukaty sensu żyty
Diło ce propaszcze
Ja choczu nikoły i niczoho ne robyty
Bo durnem buty kraszcze, durnem buty kraszcze
Durnem buty kraszcze, durnem buty kraszcze
Durnem buty kraszcze, durnem buty kraszcze
Nizaszczo!