Diwczyna wicznoho lita

Serce ne korytsja, rozum ne borytsja
Ważko zbahnuty, szczo z toboj kojitsja
Ważko powiryty na swoji oczi
Baczu krasu nejmowirnoji wrody

Mriji zbuwajutsja, tini styrajutsja,
Wże majże razom w dywo ne wirytsja.
I łysz łyszajetsja żyty ta bawytsja,
Ta wse ce marytsja, marytsja, marytsja...

Pryspiw:
Diwczyna wicznoho lita pryjdy do mene,
Wkryj niżnoju kowdroju z ljubow’ju wid sebe.
Wid wicznoho lita pryjdy do mene.
Skaży meni słowo ja budu na nebi.

Zwuky zływajutsja, pohljady majutsja,
Razom na myt czas zupynjajetsja.
Choczetsja spaty i bilsz ne wstawaty.
Raptom łysz raz comu ne buwaty.

Sonce na nebi wse ż chołodno w serci,
Misjac, piw-roku bez tebe ne możu.
Żyty ta wmerty wse ce daremno,
Poky w cim switi żywesz ty okremo.

Pryspiw