Ty ne znykaj...

1
Chwyli morja spiwały pro sonce meni,
Jim pidspiwuwaw żowtyj pisok,
I delfin hraw zi mnoju w sołonij wodi,
Rozmowljaw, nacze czystyj strumok.
Obijmaw mene, u wodi hojdaw,
Bilja bereha, morja kraj.
Pro żyttja swoje dywne rozpowidaw
I prosyw mene: "Ne znykaj!"

2
Tilky nebo za chmaramy znykło na myt,
I z’jednawsja z doszczem neba kraj.
I mij hołos nad berehom sumno zwuczyt –
Mij Delfin, druże mij, ne znykaj!.
Ne znykaj na myt, witer tak szumyt,
Nazawżdy w morja ne znykaj.
Z morja prypływaj,
Pisnju chwyl zaspiwaj!
Do pobaczennja – ne proszczaj!

Ty ne znykaj!
Ty ne znykaj!

3
Obijmaw mene, u wodi hojdaw,
Bilja bereha, morja kraj.
Pro żyttja swoje dywne rozpowidaw
I prosyw mene: "Ne znykaj!"
Ne znykaj na myt, witer tak szumyt
Nazawżdy w morja ne znykaj.
Z morja prypływaj,
Pisnju chwyl zaspiwaj!
Do pobaczennja – ne proszczaj.

Ty ne znykaj!..