Horbatyj

Myszyna testowa tychońko katytsja
Taka dowjercziwa, szczo można jichaty.
Mene spynyła ty, skazała żalibno:
– Druh, pidwezy, wso bude prawylno.

Na nohu ruku mnje sama postawyła,
Szo ja zabuw dorożni prawyła.
Zwernuw pid znak "nelzja" na wułycju Sosjury,
Teper czomus wona Petljury.

Ty "wyrohjen wusznyj" tak njeżno szczebetała
I ob’jasnjała mjesto żytjelstwa.
A ja spiwaw tobi błatnuju murku,
Daw hazu po szose na Turku.

U lisi temnomu po sohłasiju spynyłys,
W pozu sałona jakos złyłys.
Neraz w toj czas ljubwy pro testja ja zhadaw,
Czym dumaw win, koły horbatyj braw.

Wizmy w hrichy – nemaje radiatora,
Dobre, szczo ne zljaw z akamuljatora.
Nicz hory wkryła, temnaja nicz,
Misjac aż wyłupyw oczi, smijawsja stydływo. (ost 2 rjadky – 2)