Żowta kulbaba

Harlem

Żowta kulbaba, sonce i witer. Ty spersja rukoju na chołodylnyk.
Chtos howoryw... Ja pam’jataju, szczo schodyło sonce wże sotyj desjatok.
Harlem. buwajut chwyłyny szcze bilsz sumniszi niż slozy wid czajnoho łystja –

Hodynnyk ne dast zabuty, ne dast zasnuty:
Ty wynnyj. Ty wynnyj, ty wynnyj, ty wynnyj...

Biłyj płeczystyj kit za spynoju takoż z mynułoho – harnyj-preharnyj.
Wypyw zneważływo kełych otruty: stojat na kolinach – obraz wulharnyj.
Krywo wsmichajetsja kopczenyj Harlem.

Żowta kulbaba Zawodytsja doszczyk. Trymaj okuljary, szczob w wodu ne wpały.
Wypywszi tini, ja pam’jataju, kryczały, spiwały pro inkiw i majja.
Harlem! Ja riżu korinnja, szcze bilsz sumnisze niż slozy wid czajnoho łystja –

Prowyna ne dast zasnuty, ne dast zabuty:
Ja wynna, ja wynna, ja wynna, ja wynna...

Prosyła tebe murkotit bezslizno, ne zadychajuczys szumom kaw’jarnym.
Wostannje stupyw i zabuw skazaty: pora hotuwaty napij proszczapnyj –
I raptom zapłakaw usmichnenyj Harlem.

Żowta kulbaba zakryłas rukamy. Ty widsztowchnuwsja łysze dumkamy.
Szczo ty skazaw? Ne pam’jataju. Zachodyło sonce wże sotyj desjatok.
Buwajut chwyłyny szcze bilsz sumniszi. Wijnuło morozom wid czajnoho łystja.

Prowyna ne dast zabuty, ne dast zasnuty:
Ja wynna, ja wynna, ja wynna, ja wynna...

Stojisz w czorno-bilim i wycwiwszim płatti. Fotoportret i pohljad powczalnyj.
Slozy rozmazani w czornomu nebi: postati, pryncypy – wse fihuralno:
Wulharnyj, preharnyj wsmichajetsja Harlem.