Większa czcionka | Mniejsza czcionka
A ja pam’jataju szczasłyj twij smich –
My krużljały u wychori walsu.
I wes biłyj swit isnuwaw łysz dlja nas odnych...
To buw wypusk ostanńoho kłasu.
Pryspiw:
Nam zori morhały z kosmicznych hłybyn,
U dniprowskych dzerkałyłys wodach,
Dzerkałyłys wodach.
Wołodiw mojim sercem łysz ty odyn.
Ja mołyłas na smich twij i podych.
Meni daruwaw wpodowż dowhych rokiw
Najczariwniszu muzyku smichu.
W nij misjacznyj łyk i widłunnja hromiw, hromiw,
I żinocza wdowołena wticha.
Pryspiw
Orhanyt w meni twoja muzyka – smich,
Serce niżnistju żywyt j ljubow’ju.
Neproszczenyj hrich – wbyty muzyku – smich, smich, smich...
Ja smijus, bo kochana toboju.
Pryspiw