Perechrestja dorih

Łebedyna peczal. Osiń, osiń myna.
Jdut chołodni doszczi. Tuha w serci mojim.
A w oczach u twojich szcze kwituje wesna
...Jak że trapyłos tak, szczo my porucz stojim?

Pryspiw:
Perechrestja dorih – my zustriłys na myt,
Toż czomu za toboju tak serce szczemyt?
Jak pobaczyw tebe – niby junist zhadaw
I diwczynu, jaku ja tak pałko kochaw.
Pered tym, jak zdołat perechrestja dorih,
Ja wkłonjusja tobi aż do nih.

Widlitajut ptachy... Doszcz wmywa Obołoń
Moje lito wtekło. Ja sumuju za nym.
U wołosi twojim szcze pałaje wohoń,
A mij czub opowyw biłyj dym, biłyj dym.

Pryspiw

Może ruku meni na proszczannja dasy...
Hljanu w oczi twoji – syń poliskych ozer.
Ne pobaczu nide ja takoji krasy...
Krok stuplju, i nawik rozijdemos teper.

Pryspiw