Mriju, szukaju i żdu

Twoji oczi switankowi,
Ruczenjata kołyskowi,
Słowo – żyttjedajnaja woda,
Ałe jak nasupysz browy –
Dołu chyljatsja dibrowy,
W serce moje stukaje bida.

Ne ljakaj mene, kochana,
Na rusznyk z toboju stanu,
Tilky kułaczkamy ne swarys.
Je taka u mene mrija,
Moje szczastja ta nadija,
Ty do moho sercja prytułys.

Ja bez tebe – ni, ne możu,
Szczo ne deń sebe trywożu,
Czasom własnu tiń ja ne znajdu.
Oj, ne wirytsja, szczo ljubysz,
Mabut, ty mene zahubysz,
I z toboju strinu ja bidu.

Ot i chodżu neżonatyj,
Nehołenyj, wołochatyj –
Soło na hitari wyhraju.
Mriju ja pro tebe, ljuba,
U łewadi, bilja duba,
Mriju, jak pro wranisznju zorju.