Sczastływie czasow ne nabljudajut

Nu kto bi mne otwetył prostoduszno,
Czto na zemłe dlja sczastja ljudjam nużno,
Cztob każdij sczastływ bił,
Smejałsja y ljubył,
Y zowu serdca słedował posłuszno.

Pryspiw:
Sczastływie czasow ne nabljudajut –
Ony smejutsja wmeste y ridajut
Ony o bolszem sczaste ne mecztajut,
Czem wmeste bit powsjudu y wsehda.
Sczastływie czasow ne nabljudajut –
Ony, kak ptyci, w nebesach łetajut,
Y w synem nebe, nezametno tajut,
Odnażdi w nebe tajut nawsehda.

Nu kto bi nam powedał tajnu эtu,
Zaczem ony krużat po bełu swetu,
Smejutsja y pojut
Y sczaste razdajut –
Artysti, muzikanti y poэti?

Pryspiw

Y ja żełaju wam takoho sczastja,
Cztobi łożyłas karta nużnoj masty,
Cztobi ohoń ne has
Y mynowały was
Trewohy, neudaczy y napasty!