Bałada pro pisnju

W odnim seli, a może w misti,
Krasywa, chocz i bez hrosza,
Żyła – buła zwyczajna pisnja
Prosta i szczyra, jak dusza.
I jak by łycho ne krutyło,
Kudy b doroha ne weła –
Jiji za te usi ljubyły,
Szczo zaduszewnoju buła.

Pryspiw:
Rano czy pizno
Roztanut usi mirażi,
Rano czy pizno
Wertajutsja kraszczi nadiji,
Tilky łysz pisnja,
W jakoji nemaje duszi,
Nikomu sercja ne zihrije.

Buła ta Pisnja nebahata,
Ałe odna na wsi swity.
Ta jakos raz do neji w chatu
Czużi najichały swaty,
Skazały tak – "Ne bijs niczoho,
I budesz pani chocz kudy,
Idy za ńoho, za czużoho,
Do szljubu z neljubom idy."

Pryspiw

Jiji wdjahły w rozkiszni szaty,
Zrobyły modnyj makijaż,
Jiji sohodni ne wpiznaty –
Nowyj fason, nowyj typaż.
Chołodni oczi, mow kryżynky,
W słowach ni bolju, ni tepła...
I jij uslid kryczat: Czużynko!
Jakoju pisneju buła.