Znimy fotohraf nas

Pływut po nebu chmary tmjani
I sonce sjaje w nebesach –
Stojit fotohraf na majdani,
Trymaje kameru w rukach.
Snujut bajdużo perechożi,
Nichto do ńoho ne spiszyt,
A cej dywak tak prosto może
Wam na lotu spynyty myt,
Korotku myt.

Pryspiw:
Znimy fotohraf nas,
Dopoky my szczasływi,
Znimy fotohraf nas –
Żytja ce sprawżnje dywo!
Dopoky je szcze czas
Poczaty wse spoczatku –
Samym sobi na zhadku
Znimy fotohraf nas.

Czotyrykutnyk paperowyj,
Łed pożowtiłyj za roky,
Na nim, weseli i zdorowi,
Moji wsmichajutsja batky.
Wony stojat na cim majdani,
Wony szcze ljubljat ciłyj swit
I szljut meni swoje witannja
Czerez bahato zym i lit,
Prekrasnych lit.

Pryspiw

Roky probłemy i turboty
Zmywajut usmiszky z obłycz,
A my łyszajemos na foto
Iz ciłym switom wicz-na-wicz.
Use tecze i wse mynaje,
I na zemli wse mensze dyw...
Ta znowu ptaszka wylitaje
Kriz dyyywowyżnyj ob’jektyw
Bez zajwych sliw.