P’janyj

Sonce pałaje
Powitrja p’janyt
A ty u szljubnomu wbranni
Ja choczu jak Faust
Spynyty cju myt
Ałe ne w stani
Dołe moja, ne spiszy, zaczekaj!
Daj zahljanu tobi w oczi
Szczo ty nesesz meni – pekło czy raj
Znaty ja choczu

Sonce pałaje,
Powitrja p’janyt
A win u szljubnomu wbranni
A ja nacze Faust
Spynyw by cju myt
Ałe ne w stani
Znowu wtekła jak kriz palci pisok,
W duszu zakrawsja nespokij
Buw ja, zdawałos, do szczastja za krok
Czy za dwa kroky

Sonce pałaje,
Powitrja p’janyt
I chtos u szljubnomu wbranni...
Ja nacze Faust
Spynyw by cju myt
Ałe nadto p’janyj...
Ałe nadto p’janyj
Ałe nadto p’janyj!