Probacz i proszczawaj

Zhaduju prożyti dni – obrazy, jak na dołoni
Ja tonuw w oczach twojich i maryw łysz toboju
Ne baczyw soncja jasnoho w hori i łysz tjażinnja syły
Ne widpuskały wid zemli czy zazdryły, czy ne chotiły

Zaslipłenyj kochannjam macaw swit dywnych reczej
Nezrjaczyj ja błukaw pomiż ljudej
Ne pomiczaw nikoho – tilky ty, jak janhoł switła i krasy
Wydinnjam jasnym, jasnym dnem, w mojij pitmi buła wohnem

Mojim duchmjanym cwitom na schyłach sadu rajskoho
Ostanńoju krapłynoju rosy w pusteli dniw żyttja moho
Czomu ż twoje kochannja rusło wraz zminyło,
Zakwitły inszi berehy, a bereh mij peczal ukryła

Koły dywljusja w oczi – nenacze more twoji
Tonu u chwyljach bezodni i pryjemno meni
Nikomu na zemli ne widczuty toj bil
Szczo wływajetsja w hrudy – i pryjemnyj, jak chmil

Twoji oczi wełyki połonyły mene
W nych łysze zahadkowe – w nych łysze nezemne
Choczu piznaty tebe, moje jedyne buttja
Choczu widczuty tebe j kochaty bez kajattja

Pryspiw:
Probacz meni ja zlitaju u wys
Widpusty i u slid ne dywys
Witer prochołodnyj rozwije peczal
Probacz meni, probacz i proszczaj
Mow uljubłenu powist zhadaju tebe
Zhadaju nasze kochannja, zhadaju wse nezemne
Zhadaju zori j trojandy kotri ty daruwaw
Probacz meni ljubyj szczo mene pokochaw (wes kupłet – 2)

Ja widkryw tobi sjajwo dałekych zirok
Ty mrużyłas zitchała, rukamy oczi prykrywała
W spekotni dni ja prochołodu tobi daruwaw
Ty wmyt zatremtiła i podarunku ne schotiła

Trojandy j zori usi ja pokładu tobi do nih
Szczob ty stupała po nych, a ja dywytysja mih
Ty ne stupyła j piwkroku – trojandy majut szypy
Moja ptaszka poranyłas – i skazała – "pusty"

Wraz use zatremtiło – serce krow’ju obłyłos
Trochy zhodom zakljakło i majże ne byłos
Łysze huby szeptały –"zaczekaj, postij"
Trochy zhodom kryczały "widlitaty ne smij!"

Nenawydżu tebe – łety u pekło
Nenawydżu tebe – zhory w wohni – ni
Boże! Wybacz sonce! Boże, wybacz nebo!
Łjublju tebe! Ne zmożu ja bez tebe!

Ta wona kryła rozpustyła i złetiła wwys
Mene odnoho załyszyła, posmichałasja mowljaw "dywys"
Ta diwczyna nawiky łyszyłasja w pam’jati mojij
Łyszywsja bil, łyszyłys kryky "widlitaty ne smij"