Horiłoczku p’ju, p’ju

Horiłoczku p’ju, p’ju, bo ja jiji ljublju,
A chto ż bude jiji pyty oj jak że ż ja j umru! (2)

Oj jak że ż ja j umru – pochowajte w lisi,
Nadi mnoju mołodym horiłku powiste! (2)

Jak ja probużusja – horiłky napjusja,
Ta ja w swojij domowyni ta j rozweseljusja! (2)

Na zdorowja toho, szczo horiłka joho!
Ne za toho, szczo kupyw, a za toho, szczo wipyw! (2)

A w tij czarci na denci zawełysja cwirkunci,
Treba wipit do dencja szczob wihnaty cwirkuncja! (2)

Horiłoczka dobra, oj jij bohu dobra!
Jak by mene poprosyły, ja by wipyw do dna! (2)

Ja by wypyw wychyływ by, sam by sebe pochwaływ by,
Szczo ja panskoho rodu, p’ju horiłoczku jak wodu,

Szczo ja takyj rozum maju, szczo po pownij wipiwaju!
Rom, rom, rom, perehorny czaroczku dohory dnom!