Marija

Baczu trawu, szczo pomerła
I ne stała po smerty ptyceju.
Baczu tjurmu i krynycju,
Szczo majut odnakowi, odnakowi najmennja.
Mynuli hołosy w mahnitofoni,
Jak rudi biłyci w kołesi,
Korabel snihiw,
Szczo w hłyboke połe widpływaje,
Dawni slidy biłyc, dawni slidy biłyc
Widnosyt na sobi, na sobi.

Baczu pam’jat jiji bezprytulnu,
Szczo ide koreli nawprostec,
Szczo zatmyła soboju mista
I snihiw korabli zatonuli.
Diwy błakytnych doszcziw na zabutomu cwyntari,
Pokynutu neju switłycju wybywajut u czerepi.
Szljubnyj spiw cwirkuniw wweczeri
I wołannja sowy opiwnoczi,
Zazywajut jiji powernut dodomu. (3)