Realnist

Ja maju swoji syły, ja maju poczuttja,
Czomu ja powynen wiryt w żyttja?
U te szczo wono bude, takym jak ja chotiw,
Pry comu ja ne wytraczatymu sył.

Pryspiw:
Czomu,
Ja newirju w ce?
Moje żyttja załeżyt wid mene,
Niczoho neroby i pryjde kinec.

U mene je bażannja, i nawit ne odne,
Nikoły wono nezdijsnytsja same.
Nebudu pokładatys na rizni czudesa,
Choczesz szczos zrobyty, zroby ce sam.

Pryspiw

I niczoho nezrobywszy rozrachowuwat na kraszcze buttja.
Ja nechoczu wiryt w iljuziju, my sami robym swoje żyttja.

Ce realnist buttja.