Ty takoż

Ty takoż niczoho, Zoma, ne robysz,
Tilky weczorom pid neonowym switłom brodysz.
Z nosa krow tecze, zubamy kłacajesz,
U wełykych okuljarach za dopinhom szastajesz.

Poryń u Hłuboke more, Zoma,
Namysto w muszli kazok i rusałka w ńomu.
Strybaj, wzlitaj, łety u pidnebessja,
Kydaj namysto w horło i ty woskresnesz.

Ty wdychny cej deń, ty wdychny cej smak!
Prokowtny cju nicz, politaj wi snach!

Kryhoju twoje tiło pokrywajetsja,
Koły na tretij stadiji nowe wżywajetsja.
Brodyt krow u wenach twojich, szkira osypajetsja,
Bażannja z możływostjamy ne zbihajutsja.

Teper ty u temnij peczeri,
Pawuky w’jut hnizda u twojich kuczerjach.
Jaki kuczeri? Jaki pawuky? Ty łysyj, Zoma.
Rozdupljajsja i py*duj dodomu!