(Dopoky) Krow ne styhne

Wse jak zawżdy
Tilky mensz powitrja ta wsjudy czużi kolory
Tilky zapach łycha ta czorni brudni prapory
Tilky w nas odne na dwoch serce
Ta na kożnoho dywytsja try smerti
Ta bezlicz bajdużych zirok

Dopoky krow ne styhne
My peremożemo witer
Dopoky ty zi mnoju
Szkody ne wczynyt żodnyj
I jakszczo ty ne wstyhnesz
Schoplju ja tebe w powitri
Sered bożewilnoho boju

Wse jak zawżdy
Tilky kwitiw more ałe ne dlja tych chto żywyj
Tilky my z toboju ta pohljad stomłenyj twij
Tilky oczi u nas widkryti
U dołonjach doszczi ta witer
Ta bezlicz chołodnych zirok