Tam

Tam na hori des stojała wona,
ałe słowom opysaty ne możu jiji ja
Bo dymu powni oczi wże schowałysja u pitmi,
czariwnyj hołos rozwiwawsja nam des tam w wysoczyni.
Ja kwitku Ruty znajszow, chocza ja paporot szukaw
i ciłe more skarbiw, jakych ja jij podaruwaw –
ce ne zriwnjajetsja z rytmom ta harmonijeju sliw,
ja choczu znow i znow poczuty twij czudowyj, czudowyj spiw...

Pryspiw:
Semplowani rjadky (Tam na hori... ty ż meni, tam na hori... oj joj joj...)

Awtentycznym zmistom – słowa moji napowneni,
błukajuczy mistom – budynky onowłeni,
połum’jam pałajut łampy wułyc u noczi,
i ci iljuziji suczasnosti nawijujut meni,
bahato spohadiw pro te, szczo nemożływo zrozumity,
tak widczuty, tak skazaty, tak jak treba żyty.
I znowu czuju ja twij hołos, znowu czuju ja twij spiw,
oskilky Stełsi poczynajut nowyj folkowyj motyw...