Transliteracja
Menu
Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Kohda stupaju, procz za dwery, yz doma, hde dopustym daże,
Menja wse ljubjat, żdut obratno, ja ne mohu bit tak uweren,
W tom, czto wernus...
Kak nepryjatno, wed ponjatno, ne ot czeho ne zastrachowan:
Ot hołołeda na dorohach, ot sylnoho poriwa wetra,
Ot ochmełewszeho uroda, y braka w tormoznoj systeme.
A możet łuczsze uchodja, so wsemy krepko obnymatsja,
Po dołho wsem smotret w hłaza, y kak posłednyj raz proszczatsja.
Da, эto wse że waryant, no est eszcze alternatywa:
Sydet y naprocz ne chodyt. Zakrit wse okna y wse dwery,
Zabytsja, nykomu ne weryt, pod płedom, hde-to mołcza hnyt.
Net, uż pozwolte, ja ostanus takym kak bił, sebja ne stanu ja hubyt!
Ne stanu popustu bojatsja, ny prjatatsja, ny wołnowatsja,
Da y uż, pożałuj, ja ne stanu, proszczatsja, Boh menja prostyt.
Ja prosto budu znat, kohda-to, starucha, żdat ee ne nado,
Prydet, yl pozdno, yły rano, czrez rani, yły rak, yl SPYD.
Ee ja mołcza, hordo wstreczu, wzhljad podnymu, rasprawlju płeczy,
Ne stanu s neju howoryt.
A tolko protjanuwszy ruku,
Szepnu ej na ucho: "Podruha, Nu czto że, budem uchodyt?!"
