Zabłużdenye

Mhnoweńe – y wot potek tepłij sok po wenam twoym,
O, kak choroszo s nym naedyne... Mołczy, ny słowa ym.
Ny słowa o nas ti ne howory – est sotnja pryczyn,
Chozjayn, power mne, ony popitajutsja nas razłuczyt.
Chozjayn, proszu, menja ne wihonjaj na ułycu k nym,
Ja mesta sowsem ne mnoho zajmu, ja ne prychotływ.
Ti łysz posteły mne u kraja duszy dirjawij meszok,
Nałej mne wodi, tolko ne zapyraj w duszu dwery na zamok.

Ti tepłij y łaskowij, krepcze derżys za ruky moy,
Ne słuszaj ti ych – tebe wse rawno s nymy ne po puty.
Ony howoryły tebe, czto ti chljupyk, czto ti ne u deł,
Power mne, ony eszcze pożałejut, łetym że skorej.
Wes myr wynowat w twoych neudaczach y w boły twoej,
Ony howorjat, czto ti mertw, wed ne prawda – ti żyzny żywej!
Da kak ti posmeł razruszat to, czto sozdał takoj ja cenoj!
Kljanus ja tebe, ti żyzńju zapłatysz, zapłatysz soboj.

Эj, czełowek! Proszczajsja s duszoju swoej!
Ona u menja y ti s nej do konca swych dnej.
Da, ja obmanuł, wed "obman" – эto ymja moe,
Ti – łysz obołoczka, wnutry ti spłosznoe hnyle.

Na hrjaznom połu, na płede chołodnom, łożys u dwerej,
Skuły pro sebja, ridaj – umyraj, ti teń sred tenej
Nykto ne pojmet, ne protjanet ruky, chot woj, chot kryczy,
Dlja nych prokażennij ti, wot twoj dyahnoz: ti neyzłeczym.
Mertwec, serij dim, u tebja net dorohy, ti słep na puty,
Ja znaju, kak skrasyt twoe odynoczestwo, sczeti swesty.
Ne uż to ti sam ne choteł bi koho-to s soboju zabrat,
Stradanyja wmeste smjahczaet muczenyja, strach umyrat?

Posłuszaj, power mne, ja znaju czto dełat, ja ne podwedu,
Tebe budet łehcze, ja znaju, ti smożesz, dawaj pomohu.
Postoj so mnoj rjadom, y prosto mołczy, budu ja howoryt,
Power mne: ne stanet probłemoj bolszoju eho ubedyt.
Ti tepłij y łaskowij, krepcze derżys za ruky moy,
Ne słuszaj ti ych, tebe wse rawno s nymy ne po puty.
Teper ti sred naszych, a esły bit tocznim, ti sredy swoych,
Dlja was wichod zapert na weky, raspachnuti dwery dlja nych.