Ti odyn

W temnote, w tyszyne, ti odyn
Smotrysz wwerch mołcza żdesz czej-to zow
U tebja sotny żyznej, sotny łyc
No, ti w płenu okow

Bol twoja, łoż twoja – łysz stena
Ti za nej odynok, no deń za dnem
Możesz żyt y ljubyt ne spesza
Wse rawno umresz rabom

Meżdu radostju y wynom
Wse rawno wiberesz bol
Meżdu nebom y zemłej
Tebe ne obresty pokoj

Jarkyj swet osłepył twoy hłaza
Smertnij hrech w hłubyne twoej duszy
No ti mecztał stolko łet bit słepim
Y żyt za sczet swoej łży