Pisnja zwyczajnoji ljudyny

Wułycja – tiłamy po wincja!
Łljutsja sołodki słowa
Iz kożnoho rota
Pro ljubow do swojeji parsuny słowa.
Mrużusja, oczi rukoju zakryju,
Todi dwoma!
Darma!
On jak sijaje kożnoho tiła zwizda!

A ja – sama prostota,
Ja – wymyrajuczyj wyd.
I mij poslid na doslid wizmut
Po proszestwiji
Mnohych i mnohych stolit.

Do pizna zori wyhuljuwaw mistom,
Teper pora
Dodomu wertaty i wtomu pid kowdru
Schowaty do ranku.
Ta snu nema,
Nu jak tut zasnesz? –
Po radio korotko pro hołowne:
"Sohodni do Czerwonoji knyhy Ukrajiny
Buło zaneseno nowyj wyd –
Łjudyna zwyczajna."

Tak, ja – zastariła model,
Wymyrajuczyj nyni wyd.
I mij poslid na doslid wizmut
Po proszestwiji
Mnohych i mnohych stolit.