Ławyna

Ti ne namerenna mołczat
Pryczynu yszczesz, cztob naczat
Uże ne w syłach uderżat
Obyd ławynu.

Ti howorysz, a ja mołczju,
Tebja obydet ne choczu,
W potoke słёz twoych yszczu
Swoju prowynu.

Pryspiw:
W ławyne słёz, obydnich fraz,
Menja ne słiszysz ti sejczas.
No rastoplju słowa twoy
Ja w ławe płamennoj ljubwy. (wes kupłet – 2)

Tebja za płeczy obnymu,
Uprёk hubamy s hub snymu
Pryznaju sam swoju prowynu
Na połowynu.

Y neżnich słow wodoworot
Wołnoju tycho zachłesnёt
Y nas s toboju unesёt
Łjubwy ławyna.

Pryspiw (2)