Wizmit mene najmancem

Wułyci u połum’ji, rozbyti sercja
Batky j mali dity – wse jde w nebuttja
Chotiły swobody – os wam wona
Zirkowo – smuhastyj dyktat i wijna.
A ja ne choczu słuchatys, ne choczu ja mowczaty
Wy zawżdy tak zwykły swoho nosa wstromljaty.

Pryspiw:
Wizmit mene najmancem u ławy powstanciw
Ja choczu zamoczyty kilka amerykanciw. (wes kupłet – 2)

W cych Dżordżiw ta Biliw swoji ponjattja
Pro te, jakym maje buty nasze żyttja
Dyktujut umowy, ultymatumy stawljat
Chto z janki ne zhoden – toho i zatrawljat.
A ja ne budu słuchatys, ne budu ja mowczaty
Wy zawżdy tak zwykły swoho nosa wstromljaty.

Pryspiw

Tak czudowo buty amerykanskym herojem
Wbywaty ditej, żinok westy pid konwojem
Rozbombyty likarnju z budynkom dytjaczym
Otrymaty medal – buty wojakoju modnjaczym. (2)
Czomu wlizajete ne w swoji sprawy
Szczob pidtrymuwaty status superderżawy?
Wy prynosyte wijnu u myrni chaty
Łysze dlja toho, szczob jich pohrabuwaty.

Pryspiw