Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Pryspiw:
Ty wtretje coho lita zacwitesz
Takoju kwitkoju tenditnoju p’jankoju.
Kimnata wtratyt rysy supokoju,
Bo reczi uwijdut u twij korteż.
Obernesz pył na sribło i krysztal,
Nadiłysz tini zdatnistju do tlinu.
Odna iz peljustok rozsune stiny.
Ty – dal, i podołajesz inszu dal.
W ljudej uże nema swojich swjatyń –
Ty możesz staty perszoju, odnacze
Znaj, bilja tebe żoden ne zapłacze,
I pam’jataj dwa dni wsoho cwisty.
Pryspiw (2)
Kwity u rosi
Ty wtretje coho lita zacwitesz
Iz janhołom na płeczi
Ty ne majesz dowkoła swiczadońka żodnoho...
Ja tak dowho mowczaw
Widszukuwannja pryczetnoho
Deń widchodyt
Ne widaju de...
Preczysti hołosy...
Od wikna i do stawu...
Nasnytsja tobi...
Łito
Ja zapytaju tebe w temrjawi...
Derew’jana zozulja...
Tatku, a troje derew...