Jawir i jaworyna

Ja stużywsja, myła, za toboju,
Z tuhy obernuwsja mymochit
W jawora, szczo, pałenyj żurboju,
Sam-odyn miż bukamy stojit.

Hraje łystja na wesnjanim sonci,
A w duszi – peczal, jak nebesa.
Win roste j spiwaje jaworońci,
I zhorjaje wid slozy rosa.

Snih łetyt koljuczyj, niby tryna,
Jde zyma j beskydamy hude.
Jaworowi snytsja jaworyna
Ta jiji kochannja mołode.

Win ne znaje, szczo nadijdut ljudy,
Zmirjajut joho na poruby,
Rozitnut jomu peczalni hrudy,
Skrypku zrobljat iz joho żurby.