Pesnja Czuhajstara

U spradwecznich puszczach, dze nja zhasni zik bałota,
Dze ljahła Batija Czorna-Załataja szmota,
Czasam na scjażinku zaczarowani wichodzic
Łesawik-Czuhajstar. I cicha tak zawodzic:

Kali możasz, zawitaj da mjane ti,
Kali choczasz, paspitaj maёj wadi,
Kali werisz, dik mne szczira raskażi,
Pra szto ti mroisz, dzelja pazbicca samoti...

Brami pawucińnja ad sasni i da bjarozi –
Warta wos czakańnja, szto pilnue sэns cwjarozi.
Pałimnee ruta, żiccjadajna raskwitae,
Di nichto nja baczic! Nichto taho nja znae!

Stohne chiżim płaczam nat drihwa na ўsim Pałessi,
Popeł pazakrataў lisce u draўljanskim łese.
Beznadzejna kwoła pachiliłasja tapolja,
Dzme triwożni wecer z atruczanaha polja.

Szto mi prisnili, bołej ne wjarnecca –
Kazki i mroi nibi ў dim.
Zanadta rana supiniła sэrca,
Szkada pamerci maładim.

Moj hołas z neba czorni kruk dastawic,
Spłiwe pa Pripjaci wjanok.
Czakajce westak pad pachmurnim Soncam,
Pad zorak rassjawani zmrok.