Nebo

Nebo opuskajetsja,
Swit powoli zmenszujetsja,
I kożen namahajetsja hołowu w pisok...
Wy kryczyte pro ce, bo wy baczyte ce
I widczuwajete ce:
Szczo wono stomyłos.

Nebo prohynajetsja, na oczach minjajetsja,
W sercjach ne mynaje cej żaljuhidnyj strach.
Wy kryczyte pro ce, bo wy baczyte ce
I widczuwajete ce:
Szczo wono zirwałos.

Tajemnyczist wysoty, zabutu w dytynstwi,
Raptom stała wydnoju znow.
I szeptały meni tycho,
I szeptały meni tychi hołosy:
Szyrokyj swit – zhustky temrjawy,
Ne isnuje ni wdychu, ani wydychu.
Woistynu: Wasza Wełycznist – newełyczna nikomu.
I tomu wy kryczyte pro ce, bo wy baczyte ce
I widczuwajete ce:
Szczo wono wmyraje.
Wono powze was dawyty – swit zminywsja: nebo nyżcze...
Wono powze was dawyty – swit zminywsja: nebo nyżcze...
Wono powze was dawyty – swit zminywsja: nebo nyżcze...
Wono powze was dawyty – nebo padaje, nebo padaje...