Sławsja, Maty Rus!

Jak ta j na ridnij storoni
Onuky Soncja i Zemli
Wesnjanyj hałas zdijnjały
Ponad krajem...
Jim usmichajutsja w hajach,
U neschodymych u jarach
I nawit Czornyj Bytyj Szljach
Jich prywitaje.
A wid morja do morja
Szljach oswiczujut zori
Sławni didowi oczi
W neozorim nebi!
Sławsja, Maty Rus! (8)

Chotiły nas pryspaty znow,
Z harjaczych wen toczyty krow
I wkarbuwaty, szczo ljubow –
Toj bil pekuczyj.
Nechaj tecze żywa woda,
Chaj wmyje kożnoho wesna,
Chaj perepownjuje wona
Naszi duszi.
A w kwituczomu poli
Ja szukatymu dolju
Switli oczi diwoczi,
Nacze Swarha czysta!
Sławsja, Maty Rus! (8)