Kołyskowa

Szwydsze zakrywaj, swoji oczenjata,
Szczo widbłyskom neba potopajut w meni.
Pirny w sołod snu, moje janholjatko,
De peljustky trojand ciłujut niżky twoji.

A ja pidu...

Tut tilky płakat nam wdwoch,
I niczoho czekaty,
Pid nebom zabuti wsi mriji swoji...
Des, może, w inszomu switi, moje janholjatko,
Zustrinu bez sliz oczenjata twoji.

A zaraz ja pidu...

Zasny – i zabud, wse, czoho tak czekała!
Zasny – chocz u sni usmichnysja na myt!
Zakryj oczenjata, bo tut nas nemaje,
J kołys, może, wdwoch, strybnem w neba błakyt...

A zaraz ja pidu...