Chronika

Chtos na misjac napljuwaw,
Win wid stydu sja schowaw.
Na rojali hraje czort –
Idut szkoljarky marszom na abort.

A ja sjadu, rozwedu,
Nabodjażu i nalju
Pownyj kełych smichu j sliz,
Poky szcze na chwist chtos ne pryliz.
I tomu ty na zawtra ne widkładuj p’janku,
A szcze durnisze trymaty na starist intymnu zachcjanku

(Hospody, prosty.)

Czas, jak pes durnyj, biżyt
Sywa smert za nym łetyt –
Zła stara esesowka,
Szczo daje pid chwist kopnjaka

Kasztan na cwyntari tycho padaje, rozbywajetsja
W utrobi embrion rozkumarywsja i krywljajetsja
Mamynym mołokom wsi pochmełyłysja,
Rwanuw enerhobłok – rodywsja ljudożer.
A jak nam obraty teper w suzir’ji ljudej jedyne kochannja?
I szczob zbuwałys u naszych ditej nezczysłenni bażannja...

De wody żywoji dżereło,
De korinnja rozpustyło zło?..

Mohutnij chordowyj belma załupyw, rozfalszywywsja
Bezmozhłyj impotent spokuszaje płot, aż zasłynywsja
Krowi po wsij zemli kwity napyłysja.
Wstriczaj Wsewyszńoho – widrazu wstań po liwyj bik!
Ot todi bude smich – de stilky smoły nabraty?
A ja nabodjażu riznych wyn,
W kazani budu sud czekaty

Ot todi bude smich – de stilky smoły nabraty?
A chto narodywsja na toj czas,
Swit staryj zmoże wrjatuwaty

(Hospody, spasy.)