Zyma projszła

Widkryti dweri, a za dweryma mokryj snih
Na bilij steni łyszaje czas swij żowtyj slid
Staryj hodynnyk tycheńko chodyt na stini
Pozatoricznyj kałendar rachuje dni

Poderti sztory trymajut zapach kraszczych dniw
I niby chworyj mij pes mowczyt sobi w kuti
Pro szczos susidy kryczat, a ja ne czuju sliw
Bo na dwori woda pade z usich dachiw

Pryspiw:
Ce wże zyma... projszła
Ce wże zyma... projszła

Tak maje buty, tak widbuwajetsja zawżdy
Use prochodyt ta załyszajutsja slidy
Ja baczu znowu pered soboju dywnyj swit
Wże niby tepło nadwori, a doma – ni

Pryspiw