Swoje wse zanykaj!

Ne wychodżu ja na wułycju,
Ne wychodżu w korydory –
Tam isnujut jakis ljudy
I usi wony potwory.

U nych wsoho je potrochy
I potrochy wsoho w mene
Czohos bilsze, czohos mensze,
Szczos sołodke, szczos sołene.

I retelno wse prychowano,
I zaczyneni worota,
Maksymalno zamaskowano
Posyłannjam na żebrotu.

Za kopijky perejmajutsja
Na czuże widkryta pyka
I ja znaju jichnju formułu
"Swoje wse zanykaj"!

Pryspiw:
Swoje wse zanykaj!
Tycheńko i ne dychaj.
Swoje wse zanykaj!
Bolit ne bude hołowa. (wes kupłet – 2)

Odyn odnomu howorjat,
Szczo robyty tak ne treba,
Nepomitno nażywajutsja,
Zahribajuczy pid sebe.

Szczyro dawyt na swidomist
Perewaha jich susida,
Hołowna bil ne na koryst,
Ałe stymuł dlja nażywy.

Pryspiw (3)