Załyszeni kwity

Skoro weczir...
Odynokyj łyst hnanyj witrom prolitaje powz mene.
Win sjudy bilsze ne powernetsja.
Ne powernus, mabut, i ja, bo nawiszczo?
Moje kochannja, jak toj żowtyj łyst,
Wono może wpasty tilky do twojich nih...

Pryspiw:
Ne znaju ja, koły sjudy pryjdu,
Ta załyszaju zamist sebe
Ti kwity, szczo znajszow w sadu
Dlja tebe, dlja tebe.
A może, zawtra ty projdesz os tut,
De witer peljustky kołysze.
Ta znaj, ja szczastja swoje tut
Załyszyw, załyszyw ja.

Możływo witer pidchopyt ocej kwiteń,
Do jakoho ne torkałysja twoji ruky
I ponese w swit zołotym żowtym łystkom.
Ni, kraszcze nechaj bere joho szwydka woda.

Pryspiw