Jabłunewocwitno

Ne dywysja tak prywitno,
Jabłunewocwitno.
Styhnut zori, jak pszenycja:
Budu ja żurytsja.

Ne myłuj mene szowkowo,
Jasno-sokołowo.
Na schid soncja kwitnut rożi:
Budut dni pohożi.

Na schid soncja hrajut hrozy –
Budut znowu slozy!
Wstały maty, wstały j tatko:
De łastowenjatko?

A ja tut, w sadu, na ławci,
De kwity-łaskawci...
Szczo skażu jim? – Wse pomitno:
Jabłunewocwitno.