Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Ja wże dawno zabuła,
jak pozichało swityło,
Jak kutało kruhli płeczi
w puchnastu kowdru noczi...
De lito moje dałeke – wranci
po wodu chodyło,
Szo w widrach sribno – rożewych
szcze j dosi meni chljupocze...
Ta wse perekresłyły ranky
czerwono-wohnenym spysom.
Spałyły wysoku szohłu,
ob skeli rozbyły czowen...
Ta w mene – kłenowyj łystoczok,
i znowu meni ne spytsja,
I wże łopotjat witryła,
i pachoszcziw hrudy powni!
Ne widlitaj
Sercja minor
Pomaranczewe serce
I todi...
Dosadońka
Skrypka
Rozbudy mene...
Spomyn
Czorni kwity
Zroby tak
Dałeko
Chto je chto
Zowsim odyn
Projde
Mynaje czas
S.O.S.
Żertwa
Chimija
Twoje im’ja!
Paranojja
Nebo
Rozprostorsja, dusze moja...
Tremtływa
Sonjasznyk
Rozplitaje peczal
Meni złe
Ty – witer
Jabłunewocwitno
Antykoljada
Ja sam
Kontrasty
Prołetiło lito
Klitka
Kłenowyj łystoczok
Obrażajsja na mene
Hroza
Ne żenysja na bahatij
Newolnyky
Łito krasneje mynuło
Kołyskowa
Mene ty ne smij ne ljubyt
Serce-ljusterce
Switska dama