Staryj parubok

Ne trywoż mene, krasune,
Ne dywys na mene tak.
Hłybsze ja kaszket nasunu –
Zachowajusja otak.

Hljanesz niby nenarokom –
Ta chocza j meni kortyt,
Ja projdu bajdużym krokom,
Szczob ne hljanuty za myt.

De ż berutsja jasnooki?..
Jak tebe by poljubyw –
Szczo płekaw ja stilky rokiw,
U sobi b todi ubyw.

Ne zajmaj że mene... Naszczo
Ty w połon beresz?.. Pusty...
Ne odrużusja nizaszczo,
Ty meni uże prosty.

Jakby wyznaw twoju wrodu,
To czy wilnym buw czy ni –
Ja utratyw by swobodu
J szczos złamałosja b w meni.

Toż zitchnu łysze hłyboko
Na wsi łeheni-michy.
Ja teper cinuju spokij –
Tak zamoljuju hrichy.

Ne odrużusja nizaszczo,
Ty meni uże prosty.
A odrużusja – to kraszcze,
Szczoby buła same ty.