Łyst do dzerkała

Chto ty? Nawiszczo? Szczo maw i szczo ty zdobuw?
Dlja koho najbilszym skarbom, dlja koho maroju buw?
Pereprosy u doli za te, szczo kołys z’jawywsja.
Jakby znaw, szczo tebe czekaje, zakładajus - ne narodywsja b.
Ty b na take ne zhodywsja, bo ty sam sobi ne kat,
Z własnoji woli b ne dawsja łeszczatam tiłesnych grat.
Tiło daje łysz bil, jakym ty płatysz za szczastja,
Jake dawno wże piszło, a ty ne rozrachuwawsja.
Roky i roky mynut, a ty sobi borh załyszysz.
Nawiky win tobi danyj, wirszamy joho ne znyszczysz.
Żodnoho słowa u widpowid ty dosi meni ne mowyw,
Widpowid ne ważływa, ty - u dzerkali, ty - połowa.